محمد الريشهري

119

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

حديث 10272 . الدرّ المنثور به نقل از ابو ادريس خولانى : از عُبادة بن صامت ، درباره اين سخن خداوند پرسيدم : " و هر آينه آنان را از عذاب كمتر [ در دنيا ] ، غير از عذاب بزرگ‌تر ، بچشانيم . باشد كه باز گردند " . گفت : من از پيامبر خدا درباره اين آيه پرسيدم . فرمود : " آن ، مصيبت‌ها و بيمارىها و بلاهاست ، كه جز عذاب آخرت ، عذابِ همين جهانىِ اسرافكاران است " . گفتم : اى پيامبر خدا ! پس چرا ما را مىرسد ؟ فرمود : " [ براى ما ] پاك كننده و زُداينده [ از گناهان ] است " . 10273 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : يك بستر از آنِ خود مرد است ، يكى از آنِ همسرش ، يكى از آنِ ميهمان ، و چهارمى [ كه زايد است ] از آنِ شيطان . 10274 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر بسترى كه [ بيش از اندازه نياز باشد و ] انسانى بر آن نخوابد ، شيطانى بر آن مىخوابد . 10275 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه ريخت و پاش كند ، خداوند به فقر دچارش مىگردانَد . ب انفاقِ نابه‌جاى مال 10276 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به على عليه السلام : اى على ! چهار چيز ، هدر مىرود : خوردن از پىِ سيرى ؛ چراغ برافروختن در نور ماه ؛ كِشت كردن در شوره‌زار ؛ و نيكى به كسى كه شايسته آن نيست . 10277 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس نابه‌جا ببخشد ، اسراف كرده است ؛ و هر كه حقّى را نپردازد ، تنگ گرفته است .